Samuel Finley Breese Morse geboren op 27 April, 1791, in Charlestown,net buiten Boston, Massachusetts. De zoon van Jedidiah Morse, een "pastor" zeer bekend voor zijn biografie over Webster.

Op het Yale College was hij een middelmatig student die zeer geïnteresseerd was in het opkomend fenomeen van de elektriciteit, ook had hij een passie voor miniatuur portretten en schilderkunst.

Na het Yale College, tot ongenoegen van zijn ouders, behield Morse zijn passie voor de schilderkunst, die hij in Engeland ging studeren. Nadat hij zich gevestigd had in New York in 1825, werd hij beschouwd als een van de vooraanstaande schilders van zijn tijd.

Hij was een van de stichters, en de eerste voorzitter van"National Academy of Design", en voerde campagnes voor het burgemeesterschap van New York of voor een plaats als Congresman.

In 1832, keerde hij terug vanuit Europa met het schip Sully, waar hij op studiereis geweest was over een kunstperiode, hoorde hij een gesprek over een nieuw ontdekt elektromagnetisch fenomeen en werd geboeid door de idee van de elektrische telegraaf. Hij werd gegrepen door het idee van iets nieuws dat hem boeide, wat hem nog meer inspireerde om er mee door te gaan.

In 1835 had hij zijn eerste prototype werkend in the New York University waar hij kunst onderwees. Hij was niet welgesteld, waardoor hij voor zijn prototype materialen gebruikte die niet van de beste kwaliteit waren, zelfs een eigen gemaakte batterij en als loopwerk voor het papiertransport het mechaniekje van een oude klok zodat hij de punten en strepen kon registreren.

In 1837 Morse trok twee partners aan om zijn idee van de telegraaf verder uit te werken. De ene was Leonard Gale, een rustig professor in de Wetenschappen ook aan de New York University, die hem adviseerde, meer toeren te leggen rond de elektromagneet om de spanning op te drijven . De andere persoon was een jonge man, die door zijn mechanische achtergrond en mogelijkheden, (zijn familie uit New Jersey had een metaalfabriekje), betere modellen hielp bouwen.

Met de hulp van deze twee partners, vroeg Morse een patent aan voor zijn uitvinding in 1837 de "telegraaf". Hij omschreef zijn toestel als een punt-streep omvormer voor getallen die op hun beurt een code vormden voor woorden. Morse was bezeten door deze telegraaf zodat de kunst verdrongen werd.

In 1838 op een tentoonstelling van zijn telegraaf in New York, kreeg Morse het voor mekaar om 10 woorden per minuut door te sturen. Ondertussen had hij de cijfer naar lettercode tabel uitgebreid zodat hij direct letters kon coderen. Dit was het begin van de nu nog bruikbare morse codetabel .

In de navolgende jaren gaf Morse demonstraties met zijn toestel voor allerlei personen en groepen zoals wetenschappers en zakenmensen om fondsen te werven, om de telegraaf op grote schaal te kunnen testen en verwezenlijken. Hij kreeg veel tegenwerking en scepticisme ,er was nog steeds de twijfel aan de mogelijkheid om berichten van stad naar stad via een draad door te sturen.

In zijn eentje, in 1843, zonder speciale hulp van zijn ontmoedigde partners, kreeg Morse een fonds los van het Congres om een eerste U.S. telegraafverbinding op te zetten tussen Baltimore en Washington D.C.

Morse gaf instructie om de twee draden aan palen te bevestigen zodat in mei 1844 de eerste inter-city elektromagnetische telegraaf in de wereld klaar was. Vanuit the Capitol Building in Washington, lukte het Morse een eerste bericht door te seinen, tot zijn eigen verwondering.

Na twaalf jaren van tegenwerking, maar doorzetting werd Morse een held voor Amerika.

In 1847 werd zijn uitvinding geprivatiseerd wat leidde tot uitbreiding van de eerste lijn van Washington naar Boston , Buffalo en verder.

In 1847 had Morse genoeg geld bijeen door zijn patent op de telegraaf zodat hij de mogelijkheid zag om zich een eigen bescheiden landhuis aan te schaffen, met wat land eromheen , Locust Grove.

Begin 1850 herbouwde Morse Locust Grove naar de toen populaire Italiaanse villa stijl.

Hij stierf in New York  2 April, 1872 op 81 jaar.